Wat viel er vrijdag een spanning van me af. Na een beslissing die donderdag was gevallen. Beetje rustiger aan voor mij. Vaak voornemens in mijn privé en met tijd en wijle echt wel ingevoerd. Het gaat beter maar ik blijf versleten na die ellendig lange werkdagen. 9 uur vind ik de laatste tijd steeds zwaarder worden en dat vind ik persoonlijk niet heel gek als er blijvend meer workload op onze schouders komt. En toen er plots 2 langdurig zieken kwamen, sloeg bij mij de schrik in de keel. Op vervanging hoeven we niet te rekenen dus het komt neer op de krachten van de overblijvers. En zoals gezegd, die van mij zwakken aardig af. De moed zakt me in de schoenen. Het is één uitputtingsslag.
Het is dat de apotheker me aan mijn jasje trok en ik heb er enigszins vertrouwen in de afspraak die we voor de komende periode gemaakt hebben: een poosje 4x8 en minder diensten. typisch geval van aantredende burn-out. Vluchten in werk. en wat heb ik maanden gedraaid. Leuk voor de knikkers, maar nu even tijd om andere dingen aan te pakken. Het wordt tijd en het is mijn tijd. Sorry collega's, en laat het voor iedereen gelden: denk eens aan je gezondheid en durf te kiezen wat het beste voor jezelf is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten