Ezel

Een ezel in het algemeen, stoot zich geen tweede keer aan dezelfde steen. De laatste tijd bestaat mijn motoriek nogal uit lompigheden. Is het niet dat ik mijn kleine teen behoorlijk, zeg maar keihard stoot aan mijn bed, danwel val ik met fiets en al op dat gladde bruggetje. Word ik vanmorgen wakker met een plakoog, draden van pus en wazig zien. Oh well, als dat alles is. Het moet niet gekker worden, want echt ziek zijn is geen optie. Dan zou de apo echt op 2 man en een paardenkop moeten draaien.

Het is weer, nog steeds, almaar overleven met de bezetting. (oke, fijn dat we extra hulp hebben van onder andere een stagiare). Opvallend is dat ik me rustig houd, al vreet het aan me en neemt mijn werkplezier af helaas. Ik zou bijna lakoniek worden en is dat niet waar ik een hekel aan heb? Bijna een allergie zeg maar, in het kernkwadranten verhaal. Hoe lang wil ik in deze situatie blijven, een keer is het genoeg. Ik ga me niet een tweede keer aan dezelfde steen stoten wat werk betreft. Het moet wel leuk blijven.. Ik vestig mijn hoop op volgend jaar.. En voorlopig red ik me met die 32 uur. Echt! Geloof ik..

Pietenpret

Onzeker of het hele Sintgebeuren tot haar doordringt mocht Nikki gister haar laarsje zetten. Wat een verrassing van de in scene gezette bijkeuken. Kruidnootjes in en om de laars, paard die bakje water had omgegooid, en een pakje. Ogen op stokjes en het zou een spannende dag worden. Het begon zo heerlijk met een zingende peuter onder de douche. Ze is zo makkelijk te foppen door haar papa met zijn toverstaf. Weg was de gemorste yoghurt... huh? Hij kan echt toveren!

Bij neef Jared gedold, oom Rob afgetuigd, babietje Faye vast gehouden, tosties op. Sinterklaas wel 2x een handje gegeven, genoeg strooigoed en nog een pakje bij de schoorsteen van tante Angelique. Vermoeid extra vroeg naar haar mama helaas. Maar het was wel weer fijn, zoals papa-dochter momentjes moeten zijn. Jammer dat het soms een dagje nodig heeft voordat het soort van in het gareel gaat voor zover dat kan met een kanjer van 3. Laat haar maar lekker kind zijn en alle emoties leren die bij het leven horen. Vrolijk is ze gelukkig vaak. Wij ook. Maar weer afwachten of zij gaat bellen met haar speelgoed mobieltje of Rob, zoals altijd.

Leeg

Dat is nu al de tweede keer dat ik een voorstelling keek in een wel erg weinig gevuld Swanla. Jammer, want zowel de voorstelling van Micha Wertheim een poosje geleden als Toendra van Ellen Dikker waren meer dan de moeite waard. Gister dacht ik even dat het de kant van Tineke Schouten op ging. Maar het was een heel eigen programma. Gelachen tijdens een soort privé/huiskamer voorstelling. Lekker dichtbij en directe interactie! Met toch wel actuele thema's verpakt in typetjes (van Poolse tot Zeeuwse en dronken vrouw, Belgische en over het paard getilde vrouw, supermarktacties, telefoon-energieterreur en ook mobiele telefonie, eenzaamheid en richting geven aan het leven.)

Samen met Rob een avondje uit. Wat luxe en het had toch wel beetje papa mama gevoel terwijl de opa en oma van Nikki oppasten. Ik voel me fijn, en ook enigszins uitgerust al voor dat het weekend begon... die 32 ipv 36 voelt nu al zeer ok. En mijn prijs voor het goede antwoord op de vraag 'De H&M voor wonen?' krijg ik nog wel. Met die 1 meter 59 kijk ik best wel uit naar een volgende show van haar.

Vrouwen in de mist

Nevelig, dat was het dinsdag. In het bos glimden de blaadjes van het vocht. Al regende het niet, mijn haar was klam en plakte van de lak. Ik blijf me verbazen over de paddestoelen, schimmels, kleuren en snuif boslucht diep op. Later verwisselden we die voor Nijmeegse binnenstadslucht. Slenteren, snuffelen in de oude stad en kerk en in bekende en onbekende winkels. (I love outlet stores en kan het natuurlijk niet laten voor Nikki wat te kopen).


Maar ik heb mezelf ook verwend hoor! Een laat verjaarscadeau uitgezocht van een your gift card. Dank je Helga! Heb er nu al veel plezier van! En als we ooit weer daar zijn: de tosti (en koffie!) in koffiehuis de Heerlijkheid is zalig! Genieten! En dan mogen we nog een dag! Het is maar een paar dagen maar voelt als een week vakantie! Goed idee he mam! Kus!

Midweekendje weg

Na een heerlijk weekend met voor elk wat wils (Rob, Nikki en ik) mocht ik nog eens extra uitrusten, hoefde ik niet te koken en mochten we lekker zwemmen, wandelen en shoppen wanneer we wilden. 2 nachtjes Berg en Dal in de prachtigste herfstkleuren samen met mijn mams. Bos dat naast hotel Erica begint. (Jammer dat ik geen spiegelreflex heb en kan bedienen, moet het met mijn compact kiekjes doen!).

Beetje knullig trouwens met het uitreiken van de kamersleutel. Apart verhaal dat onze sleutel ook op de buurkamer paste!? Maar verder super diner, uitgeserveerd voor ons terwijl voor de Green Peace groep een buffet klaar stond en je in de rij moest staan. Het beloofden 2 heerlijke dagen te worden, en dat waren ze! Min puntje voor Orange, want geen ontvangst hier op de heuvels en in de holletjes. Lekker rustig dan, en daar was het ons om te doen.

Tikkie terug

Wat viel er vrijdag een spanning van me af. Na een beslissing die donderdag was gevallen. Beetje rustiger aan voor mij. Vaak voornemens in mijn privé en met tijd en wijle echt wel ingevoerd. Het gaat beter maar ik blijf versleten na die ellendig lange werkdagen. 9 uur vind ik de laatste tijd steeds zwaarder worden en dat vind ik persoonlijk niet heel gek als er blijvend meer workload op onze schouders komt. En toen er plots 2 langdurig zieken kwamen, sloeg bij mij de schrik in de keel. Op vervanging hoeven we niet te rekenen dus het komt neer op de krachten van de overblijvers. En zoals gezegd, die van mij zwakken aardig af. De moed zakt me in de schoenen. Het is één uitputtingsslag.

Het is dat de apotheker me aan mijn jasje trok en ik heb er enigszins vertrouwen in de afspraak die we voor de komende periode gemaakt hebben: een poosje 4x8 en minder diensten. typisch geval van aantredende burn-out. Vluchten in werk. en wat heb ik maanden gedraaid. Leuk voor de knikkers, maar nu even tijd om andere dingen aan te pakken. Het wordt tijd en het is mijn tijd. Sorry collega's, en laat het voor iedereen gelden: denk eens aan je gezondheid en durf te kiezen wat het beste voor jezelf is.