Hometrainer not at home

Ondanks mijn 5 jaar streetdance ervaring ben ik nooit een fanatiek sportschool bezoeker geweest. Heb zelfs de WW prijs (1/2 jaar gratis Health City) sportschool laten schieten. Weet als geen ander dat bewegen belangrijk en gezond is. Niet alleen om mijn gewicht op BMI niveau te krijgen (en eens een keer te houden!) . Maar doe mij maar fietsen in de open lucht, liefst in combinatie met een doel zoals werk, bezoek of boodschap. Dan kom ik heus wel aan die minimale beweging van 30 min per dag.

Oke, 4x gratis sporten in de Achmea sportschool maar weer eens als uitdaging aangenomen. Moet bekennen dat de RPM les (spinnen op de Les Mills manier) samen met collega Angelique best geinig was van de week.. En dan merk je toch wel dat er nog steeds 20 kilo af is en het een stuk makkelijker ging dan 2 jaar geleden! Zo meteen nog maar eens. Verder gooi ik er nog een body pump tegen aan, misschien nog een step les en dan houd ik het weer even voor gezien. Nog steeds geen zin om er geld in te stoppen. Kan ik beter voor andere dingen gebruiken. Het salaris van een apothekersassistente houdt nog steeds niet veel in!

Conditie

Vanmorgen vroeg 2x ritje IJsselland erop zitten.. Nuchter om bloed te prikken... (Voortaan goed lezen lil, want gister had ik zoals altijd een stevig ontbijt achter de kiezen.) En om 10 uur voor de fietstest.. Werd geholpen door een reuze aardige Surinaamse a la Jetty Maturain (Oh Esther, Schiedam was leuk toen!).

Test was een eitje natuurlijk als geoefend fietser! De uitslag streelde mijn ego wel. Mijn conditie is 122% what ever that may mean... Heeft conditie ook niet met spierkracht te maken en een combinatie van? Want hoe ik ook graaf, waar zijn die buikspieren dan? Jammer dat er nog steeds 10 kilo te veel vlees aan mijn lijf zit, maar ook dat komt wel weer goed.

Helaas vond de arts bij de bloedbank mijn conditie (onderzoek met cardiologische testen) niet zodanig dat ik een half litertje rood mocht doneren. Terwijl ik me zo goed voel! Anyway, waarom maak ik me dan op dit moment druk dat mijn hart weer op hol slaat? Fijn dat ik even bij mijn vriendje mag zijn. Even rust. Is goed voor me! En ik wacht maar weer tot het hartje weer op normale snelheid klopt.

Cardio

En nu loop ik met zo'n kastje. Vanmorgen voor een echo van mijn hart naar het ziekenhuis geweest. De mevrouw kirde af en toe dat dat een mooi plaatje was..... vakidioterie denk ik! Of gewoon plezier in je werk! Afijn, dat ging voorspoedig en ook het kastje (holter) uitdelen ging snel. Om half tien zat ik weer op de fiets met 6 elektroden of sensoren, terwijl nu 24 uur continu mijn hart wordt bewaakt.. op hartslag, filmpje (no you tube material). Nu alleen dagboekje bijhouden met mijn activiteiten.. Tot nu toe dus, fiets, boodschappen, weer fiets, oppassen op Jayden... Straks weer fiets, vogelkooi schoonmaken, koken en als ik dan nog puf heb wat anders poetsen of wat opruimen.

Op mijn vrije dag ben ik vaak net zo druk als op mijn werk, alleen ligt de stress net anders. En ik laat de werkstress vandaag maar voor wat het is. Heb dit dagje hard nodig om bij te tanken, want elk weekend zit er wel een werkdagje bij. Ik doe het zelf, ik weet het, maar ik vind werken gewoon leuk! De hartkloppingen kan ik niet op commando opwekken maar ik heb voldoende beweging denk ik vandaag. Vaak komt het opzetten uit onverwachte hoek. Voorlopig jeuken de plakkers een beetje.

Shoot! Assistente gevraagd!

Trots als ik ben laat ik graag de prachtige foto's van Nikki zien aan wie het wil. Onze lieve bezorgster Daan zag wel wat in de fotografiekunsten van ons Rob. Afgesproken om een verrassing voor haar vriendje te maken. Lokatie? Het griezel graanhuis/silo achter de apo en de graffiti wand in Prinsenland. Compleet met scooter, dode rat en mooi licht. Benieuwd naar het resultaat wacht ik af want fotograaf is nogal kritisch. Zou zonde zijn van die paar onscherpe exemplaren en een goede les voor volgende keer. Maar van de 300 blijven er vast nog genoeg foto's over zodat de keuze nog moeilijk wordt.

Mijn rol? Nieuw reflektie scherm bedienen! Apart om te zien wat er met het opgevangen licht aan effecten te bereiken is, en hoe druk het bij de Kamera-express is. Super dagje, blij (want ik had ook nog flink gefietst en schoenen geshopt!) en nog heerlijk gegeten bij Lust. En dat was dan mijn ene dag weekend!

Bommetje

Om alvast wat te ontladen van een drukke werkweek met relatief weinig collega's donderdagavond alvast begonnen. Had zin om weg te gaan. 2 zielen, 1 gedachte. Zowel Rob als ik hadden het idee opgevat om vuurwerk te kijken. Dacht dat ik hem over moest halen, maar uit zichzelf stelde hij al voor om foto's te gaan maken in Scheveningen. Tof. Van de wind van overdag was niet veel meer te merken en de goede temperatuur maakte de omstandigheden perfect. Maar spectaculaire show's waren het niet. Heb ik het vorige jaren geïdealiseerd? In mijn herinnering was het groter met mooiere varianten. Bijzonder of niet, bij de parkeergarage bijzonder lang moeten wachten tot we MOCHTEN betalen! Laat in bed, wel fijne avond. Vrijdag nog een lange dag werken, maar dat ging best. Enne, foto volgt...! ;)

Aarde, Wind en Vuur

Toen plotseling de bbq die ik al 2 maanden in de agenda had staan voor mij niet doorging, flitste het ineens door mijn hoofd. Get Hoekt! Nu kan ik wèl naar het 'gratisch' optreden van Earth, Wind & Fire Experience in Hoek van Holland. Wat een top lokatie en super sfeer. Zand tussen de tenen (niet fijn, maar ok). Wind: vooral veel waardoor de tape van Tavares weigerde of in herhaling viel. Maar dat heb je op het strand. Hadden de organisatoren daar niet van te voren rekening mee kunnen houden? Zo sneu voor de performers. Don't take away the music.

Het kampvuur ontbrak, maar aan gezelligheid niets. Samen met Sandra en Edo gedanst en genoten. It only take's a minute girl... to fall in love. Maar dat was ik al en ben ik nog steeds. Jammer dat Rob er niet bij was. Volgend jaar? Of denk ik dan te ver? Vooral maar blijven genieten. Elke dag is er een. Op naar september of een van de andere fijne liedjes van EW&F. Nu bijkomen van een paar nachtjes weinig slaap. Te laat naar bed hakt er altijd heftig in bij mij, net als zo'n heavy dag in de apo.

Straatkunst

Gelukkig krijg ik de laatste tijd niet meer zoveel suffe mail, die naar complete mailboxen wordt doorgestuurd. Soms zijn ze wel grappig maar meestal is het crap en delete ik ze meteen. Vergeten doe ik ze snel maar af en toe blijft er een bijzondere hangen. Zoals die met cappucino art. Ware kunstwerkjes op het heerlijke melkschuim. Groot plezier voor korte duur.

En nog zo een, tekeningen op de vloer met vallend perspectief. Weet nog dat ik ze in die mail geweldig vond. De kunstenaar had deze week Rotterdam aangedaan. Gauw maar even kijkuh in de koopgoot. Niet de meest spectaculaire maar zeker knap gemaakt. Jammer dat het al tegen negen liep en het te donker was om een mooie foto te maken. Bovendien was ik met Roedie en niet met lieve Canon-Rob.. Als het gaat regenen is het over, dus op deze zondag heeft het geen zin meer om nog eens te gaan. Ga ik gewoon lekker verder luieren.

Rustig vaarwater

Een weekje niet geblogd is zeker wel een weekje geleefd. Maar alles loopt gewoon lekker. Vol ongeloof geniet ik van wat de dagen brengen. Hoe ik best tevreden en trots ben met hoe ik het op het moment doe in het leven. Vriend & vrienden om me heen, bezoekjes, boodschapjes, bbq-tje, nieuw leven (Faye!).. De balans is redelijk in evenwicht.

Natuurlijk ook werk met soms de nodige spanning en drukte. Ontspanning. Beweging. Bos. Geluk. Berusting. Het enige wat ik op het moment denk en voel: hou vast! En als ik dan es even val, opstaan en weer doorgaan, zonder haast. En die schade die ik zelf weer heb veroorzaakt aan mijn auto, oh well.. Behoorlijk balen, dom, stom, 'ben ik mijn rijbewijs wel waard'... Maar alles is te herstellen. Wel zonde van de hogere premie voor de komende tig jaar. Snif. Het is maar materiaal.