Hoe chaotisch kan ik zijn. Af en toe voel ik wel eens of mijn hoofd echt nog wel vast zit. Gelukkig kan ik erom lachen (soms), andere keren besef ik best wel dat ik rustiger aan moet doen. Ben gewoon erg betrokken bij alles wat ik doe en maak me bij voorbaat vaak druk om van alles.

Ben echt niet zo vaak mijn sleutesl kwijt, maar laatst zocht ik me suf, overtuigd dat ze bij pap en mam lagen. Zaten ze gewoon op de deur van mijn berging waar ik nog geen 5 minuten geleden was geweest. Nog een gevalletje... schoenen kwijt. Welke vrouw heeft geen tik, dus alles overhoop om dat ene paar te vinden. Maar die lagen toch echt nog wel bij Erwin. Hoop dat dit niet het begin van Alzheimer is.

Gelukkig ben ik niet de enige. Heb iemand leren kennen die zijn koffie al 7 maanden zonder suiker drinkt. En wat doet hij van de week? Op de automaat zakje erin. Waar zitten we met ons hoofd? De avond in De Tuin was ontspannen inclusief Jazz Bandje Dubois en over het paard getild publiek. Heerlijk om te kijken en te genieten. De donderdagavond houden we erin en nu ik nog capuccino zonder zoetjes en het voelt goed.
3 opmerkingen:
Zonder roeren was hij goed te drinken. Leuk stukje. En er zit een tikfoutje in. "Sleutel"
Me!
Leuk weer wat van je te lezen op je blog...ik ging het bijna missen...(als suiker in mn koffie)
en ach, wat is nou een tikfoutje
Valt best wel mee met je chaotica.
Geniet lekker van alles wat je doet en dan valt straks alles wel weer op zn plaats (zelfs je schoenen en je sleutesl...
liefs, Jacquelien
Met jou erbij smaakt mijn koffie nog veel beter.
Kus... Me!
Een reactie posten