Iedereen weet wel dat ik geen nachtbraker ben. Na wat adresjes (4!) te hebben aangedaan, uiteindelijk besloten om toch maar met de fiets door te rijden naar Jan en Nicole. Kan ik ten minste wat drinken! haha... (en ook iedereen weet dat ik nauwelijks een druppel alcohol naar binnen krijg per jaar). Je moet wat op een dag die ik me een tijdje geleden heel anders had voorgesteld.
Maar goed, dat betekende dat ik na de gourmet, 't vroege paaseitoetje (zonder baileys!) en cappucino in het donker naar huis moest. Alleen. En daar heb ik het dan weer niet zo op. Oh well, alles was goed verlicht. Lekker muziekje op mijn hoofd, en voor ik het wist zat het half uur fietsen erop en was ik veilig thuis. Voor twaalf uur! (Hoe komt het trouwens toch dat het net lijkt of je in het donker harder fietst?) Maar mijn prins komt echt niet langs om het glazen muiltje te passen. Sprookjes bestaan niet.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten