Wat in 1995 nog zo uniek was is nu redelijk massawerk geworden. Eten op het strand, in het donker, met blote voeten in het zand. In Jimbaran. Maar het blijft een romantische belevenis (Erwin waar ben je nu?). Heerlijke vis, vers gegrild, verse kruiden, vers verser verst. En wat hebben we weer zitten smullen van udang, red snapper, kerabu, kepiting en kerang met vers fruit toe.Samen met Maru en Susi en bapak Wayan Kantre, een welgesteld persoon op Bali. Zeker goed in de slappe was, algemeen bekend en bezitter van grote stukken grond hier, maar simpel gebleven. 84 jaar is hij. En is de vader van Wayan, die weer de man is van Audrey, die weer een nicht is van... Hebben jullie em nog?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten